هفتمین نشست کتابخوانی با موضوع وقتی فلسفه، مرهم روان می‌شود برگزار شد

هفتمین جلسه کتاب‌خوانی گروه سلامت فرجاد، فراتر از یک مرور ساده بر صفحات یک کتاب، به یک سفر درونی شگفت‌انگیز و کارگاهی برای بازاندیشی در مفاهیم بنیادین زندگی تبدیل شد. در این نشست که با حضور پرشور پرسنل مراکز تصویربرداری طب آزما، تابش پرتو، آزمایشگاه خاص آزما و با همراهی جناب آقای مهندس مهدی مشایخی مدیرعامل محترم مجموعه برگزار شد، کتاب ارزشمند «درمان شوپنهاور» اثر اروین یالوم روی میز تحلیل و گفتگو قرار گرفت.

 

محور اصلی بحث‌های این جلسه، تقابل دو شخصیت اصلی یعنی «فیلیپ» و «جولیوس» بود.

• تغییر و صبوری: اعضا به تحلیل روند تحول فیلیپ (شخصیت منزوی و غرق در فلسفه) و صبوریِ درمانگرانه‌ی جولیوس پرداختند.

• فلسفه یا ارتباط؟ سؤالی که چالش بزرگی در جلسه ایجاد کرد این بود: «آیا خردِ سردِ فلسفی می‌تواند جایگزین گرمای روابط انسانی شود؟» اکثر دوستان به این نتیجه رسیدند که دانش محض بدون همدلی، تنها یک سنگر دفاعی برای فرار از رنج است، نه راهی برای درمان.

 

بخش تأثیرگذار گفتگوها به نحوه مواجهه شخصیت جولیوس با پایان زندگی اختصاص داشت. اعضا با الهام از متن کتاب، درباره این موضوع بحث کردند که چگونه آگاهی از محدود بودن زمان (مرگ)، می‌تواند ما را به زندگی اصیل‌تر و قدردانی از لحظه حال وادارد. یالوم در این اثر به ما آموخت که «مرگ» لزوماً یک پایان ترسناک نیست، بلکه می‌تواند آموزگاری برای بهتر زیستن باشد.

 

در کنار مباحث محتوایی، ساختار روایی کتاب نیز نقد شد. برخی اعضا تلفیق زندگی‌نامه تاریخی شوپنهاور با داستان معاصر را نقطه‌ی قوت کتاب برای درک ریشه‌های فکری شخصیت‌ها می‌دانستند، در حالی که برخی دیگر معتقد بودند بخش‌های تاریخی کمی از سرعت روایت داستانی می‌کاهد؛ اما در نهایت، همه بر نبوغ یالوم در ساده‌سازی مفاهیم دشوار فلسفی توافق داشتند.

 

در پایان جلسه هفتم، این دستاورد حاصل شد که «درمان شوپنهاور» بیش از آنکه درباره مرگ یا فلسفه‌ای بدبینانه باشد، درباره «هنر با هم بودن» است. این جلسه ثابت کرد که حتی سخت‌ترین دیوارهای تنهایی نیز در بستر یک گروه همدل و صادق، قابل فرو ریختن است.